امشب شب تاسوعاشب منسوب به اباالفضل ع است.
اورا ابوالفضل نامیدند زیرا مجموعه فضایل را داشت .همچنان که امام حسین ع را اباعبدالله نامیدند چرا که به تمامی بندگی خدا را کرد.
اما ابوالفضل این قمر بنی هاشم لقب های دیگری نیز داشت.
عباس:
عباس در لغت، یعنی کسی که عبوس و ترشرو است اما در عرب، عباس را
برای کسی به کار میبرند که چین بر چهره میاندازد و در جنگ اخم
میکند.حضرت عباس در مقابل دشمن عبوس اما در مقابل کودکان و در خیمهها
باعث آرامش بود.
صلبالایمان:
صلبالایمان یعنی ایمانی که سخت و سنگین و خللناپذیر است.
ابوالفضلالعباس صلبالایمان بود، ایمان استوار داشت، در بحرانها، موجها،
تنشها خودش را گم نمیکرد.از کنار شهداء با آرامش عبور و سپس خیمهها را
آرام میکرد و به جنگ برمیگشت.مجموعهی کربلا را، مدیریت میکرد و متزلزل
نمیشد.سرسختانه بر ایمان خود تا آخرین نفس ایستاد.این صفت یعنی
صلبالایمان را امام صادق(ع) در وصف ابوالفضل(ع) گفته است. مصداق بارز
صلبالایمان رد کردن اماننامهی شمر است.
نافذالبصیره:
از ویژگیهای دیگر حضرت اباالفضلالعباس نافذالبصیره بوده است. حضرت
نگاه نافذی داشت به گونهای که امام حسین(ع) در شرایط سخت به چشمان
اباالفضل نگاه میکرد و آرام میشد.بعد از واقعهی کربلا وقتی از کسی
که تیر را به چشم اباالفضل العباس زده بود، پرسیدند چرا به چشم او تیر
زدی؟! او گفت: نگاه عباس در کربلا به همه، حتی به حسین آرامش میداد و من
میخواستم آرامش را در کربلا تعطیل کنم و البته این نوع چشم از قلبی که از
خدا سیراب شده است، منشأ میگیرد.
مستجار :
مستجار یعنی پناهگاه. به او پناه میآوردند تا آرامش بگیرد.
ابوفرج:
فرج یعنی گشایش. وقتی هم میگوییم گشایش یعنی گشایشهای گوناگون.
ابوالفضل برای آدمها گشایش اقتصادی، روحی و روانی ایجاد میکرد، بنبست
شکن بود، فرج یعنی بنبست شکنی
باخود می اندیشم:
چه شده که مهر حضرت عباس بردل هرکسی می نشیند .مسیحی شیعه سنی وهر آزاده ای درجهان ادبش ؛حیایش؛ وفایش؛دلاوریش........یا باب الحواحجیش
مسیر مطالعاتی
http://www.roozedahom.com
ومقاله دکتر سنگری که درادامه مطلب می خوانید